Beste lezers,

 

ik vind persoonlijk dat een puberende tiener creatief moet omspringen met haar of zijn hormonen. Ik, bijvoorbeeld heb mijn allerliefste hormoontjes al een naam gegeven (aangezien ik er nog een aantal jaar mee moet doen kan ik ze maar beter te vriend houden). En de winnende naam was .... GIMLI!!! Je weet wel, dat kleine roodbruinbaardige mannetje met zijn reuzachtige bijl die bijna even groot is als hijzelf. Welnu ik zie mijn hormonen als kleine hardnekkige beestjes die hardvochtig doorhakken naar mijn volwassenheid. En nu als mijn allerliefste oudertjes zich niet kunnen laten om over mijn hormonen te praten gebruiken ze steevast het woord "GIMLIETJES", "ja, ons Kaatje had weer last van haar Gimlietjes" gevolgd  door een luide EUUH van de luisteraar, waarna dan weer de totstandhouding van mij Gimlies besproken wordt. Ja, ja, en als dit gimlibeest (zoals Tine zich uitdrukt) zin heeft om luidkeels  "May it be" van Enya te zingen, dan doet ze dat ook. Tot grote ergernis van haar oudertjes. Dus beste lezers, u weet waar u zich aan kan verwachten.

 

xxx Kaatje